Totuk, Onat2026-03-062026-03-0620252148-34852148-3272https://hdl.handle.net/20.500.12416/15904https://search.trdizin.gov.tr/en/yayin/detay/1331313This paper presents an innovative theoretical framework that integrates design thinking principles with entrepreneurial education and R&D strategies to enhance the efficiency of final year mechanical engineering courses. The proposed approach, termed "EntrepreneuroDesign," combines the iterative problem-solving methodology of design thinking with entrepreneurial mindset development and industry-driven R&D practices. By restructuring the traditional course curriculum, EntrepreneuroDesign creates a dynamic learning environment that simulates real-world engineering challenges. Students engage in rapid prototyping, market analysis, and collaborative problem-solving, fostering both technical proficiency and business acumen. The framework incorporates three key components: (1) industry-partnered project challenges, (2) iterative design sprints, and (3) entrepreneurial pitch sessions. This structure not only enhances students' engineering skills but also cultivates innovation capabilities and market awareness. Preliminary assessments of the EntrepreneuroDesign framework in a pilot program demonstrate significant improvements in student engagement, project outcomes, and industry-readiness compared to traditional teaching methods. This research contributes to the evolving landscape of engineering education by offering a scalable model that bridges the gap between academic learning and industry demands, potentially developing the preparation of mechanical engineering graduates for the innovation-driven job market.Bu makalede, tasarım odaklı düşünme prensipleriyle girişimcilik eğitimi ve Ar-Ge stratejilerinin bütünleştirilmesiyle, makine mühendisliği son sınıf derslerinin verimliliğini artırmayı amaçlayan yenilikçi bir teorik çerçeve sunulmaktadır. "EntrepreneuroDesign" olarak adlandırılan bu yaklaşım, tasarım odaklı düşüncenin yinelemeli problem çözme yöntemini, girişimci bakış açısı ve endüstri odaklı Ar-Ge uygulamalarıyla bir araya getirmektedir. Geleneksel ders yapısının yeniden kurgulanmasıyla, gerçek dünya mühendislik problemlerinin simüle edildiği dinamik bir öğrenme ortamı oluşturulması hedeflenmektedir. Öğrencilerin hızlı prototipleme, pazar analizi ve işbirlikçi problem çözme süreçlerine aktif katılımı sayesinde hem teknik yetkinliklerinin hem de iş zekâlarının gelişmesi beklenmektedir. Çerçeve; (1) endüstri iş birliğiyle yürütülen proje çalışmaları, (2) yinelemeli tasarım süreçleri ve (3) girişimcilik odaklı sunum oturumları olmak üzere üç temel bileşenden oluşmaktadır. Bu yapı, öğrencilerin mühendislik becerilerinin yanı sıra yenilikçilik kapasitelerini ve pazar farkındalıklarını da artırmayı amaçlamaktadır. Pilot uygulamalardan elde edilen ön bulgular, geleneksel öğretim yöntemlerine kıyasla öğrenci katılımı, proje çıktıları ve endüstriye hazır olma düzeylerinde anlamlı iyileşmeler sağlandığını göstermektedir. Araştırma, akademik öğrenim ile endüstri ihtiyaçları arasındaki boşluğu dolduracak ölçeklenebilir bir çerçeve sunarak, makine mühendisliği mezunlarının yenilikçi iş piyasasına daha iyi hazırlanmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessMühendislik, MakineArticle