Browsing by Author "Özmen, Ceren Katipoğlu"

Now showing 1 - 5 of 5

Bruno Taut's Ütopia 'The City Crown' (die Stadtkrone) and Its Reflections in Ankara
(2025) Ünsal, Zeynep; Özmen, Ceren Katipoğlu
Ütopya, Thomas More'un eserinde tanımlandığı haliyle hem 'hiçbir yer' hem de 'iyi bir yer' anlamına gelir; bir düş olan ütopya, aynı zamanda geleceğe dair bir umut ve sistematik bir akıl yürütmenin ürünüdür. Ütopyacı düşlerle ideal kent tasarımlarının kurgulandığı zeminde, mimarlık üretimi de salt bina inşa etmesinin ötesinde kuramsal ve kavramsal bir disipline dönüşür. Bugün Türkiye'de, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin mimarı olarak bilinen Bruno Taut (1880-1938), 20. yüzyılın başındaki kırılmalarla biçimlenen modernleşme sürecinde mimarlığı fiziksel üretimin ötesinde, toplumu dönüştüren bir sanat olarak konumlandırmıştır. Bu bağlamda kristal bir mimarlığın kentleri taçlandırararak ideal kenti ve toplumu inşa ettiği 'Şehrin Tacı' ütopyasını kurgular. Almanya, Sovyetler Birliği, Japonya ve Türkiye ekseninde şekillenen yaşamı boyunca, literatürde 'ütopyacı' ve 'realist' dönemleriyle ele alınan Taut'un 'eylemleri ve söylemleri' ütopyacılığın kuramsal çerçevesinden değerlendirildiğinde, 'yıldızlı gök' ile 'ahlak yasası' arasında kurulan sürekliliği ve bu ikiliğin iç içe geçişini yansıtır. Bu nedenledir ki 1919'daki Şehrin Tacı ütopyasındaki arayışı 1938'deki Kamutay Projesi önerisinde Ankara için bir taç olarak tezahür eder.
Examining the Spatial Development of Ankara's Cinnah Street in the Context of Civil Architectural History
(2024) Küçük, Esra Nur Eda; Özmen, Ceren Katipoğlu; Özmen, Ayça
Ankara'nın başkent seçildikten sonra açmıştır Cumhuriyet'in ilke ve inkılaplarına göre şekillenen modern bir şehir olması amacıyla gerçekleşen imar hareketleri ve artan göç, şehirde büyük bir değişim ve dönüşüme yol açmıştır. Bu dönemde halkın her kesiminden Ankara'ya gelenler için en önemli sorunlardan biri konut eksikliği olmuştur. Modernizm akımının da ivmesi ile modern konut üretme denemelerinin arttığı, yeni konut ihtiyacının mimarlık ortamını dönüştürdüğü bu süreçte Ankara önemi bir sivil mimari dönüşüm yaşamıştır. Günümüzde anıtsal yapılar kadar değerli görülmeyen bu dönemin sivil mimarlık ürünleri, gelecek nesillere aktarılması gereken, toplumun değişimi hakkında önemli bilgiler veren eserler olma özelliğini taşımaktadır. Bu tez çalışmasında, Ankara'nın başkent oluşundan itibaren önemli bir yere sahip olan, bugünkü adı ile Cinnah Caddesi'nin mekânsal gelişimi kronolojik olarak incelenmiştir. Çalışmanın amacı, Cinnah Caddesi boyunca var olan sivil mimarlık eserlerini kent ve mimari gelişim açısından bağlamından koparmadan incelemektir. Cinnah Caddesi üzerinde bulunan sivil mimari eserlerin, mimarlarının ve yapım süreçlerinin incelenmesi ve belgelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada, Ankara'nın tarihsel gelişimi, konut üretiminin tarihi ve modern sivil mimarlık eserlerinin gelişimi literatürdeki kaynaklar ve harita analizleri ile desteklenerek ele alınacaktır. Anahtar Kelimeler: Ankara'da Sivil Mimari, Cinnah'ın Mekansal Gelişimi, Cinnah Caddesi Konutları.
Mimarlık Kuramcısı Bülent Özer'in Türk Mimarlığına Katkıları
(2025) Yüksek, Duygu; Özmen, Ceren Katipoğlu; Tuztaşı, Uğur
Klasik antikiteye duyulan ilgiyle başlayan mimarlık yazım düşüncesi, tarih boyunca toplumsal ve teknolojik bağlamlarla yeniden yorumlanmış, ideoloji ve ekonomik koşulların etkisiyle çeşitlenen bir üretim alanına dönüşmüştür. Türkiye'de Erken Cumhuriyet döneminden itibaren mimarlığın ulusal kimlik inşasıyla yakından ilişkili bir yapıda şekillendiği görülmektedir. Bu süreçte mimarlık, kültürel temsilin temel araçlarından biri olarak konumlanmış; modernleşme, ideoloji, kimlik ve küreselleşme tartışmalarıyla şekillenen düşünsel bir dönüşüm geçirmiştir. Bu tarihsel bağlamda Bülent Özer (1933–2016), çok yönlü kişiliği, akademik üretimi ve editörlük gibi çalışmalarıyla Türk mimarlık yazımının biçimlenmesinde etkili bir kültürel aktör olarak öne çıkmaktadır. Makaleleri, doktora tezi ve ders notlarıyla disiplinler arası çalışan Özer, yalnızca bir mimarlık tarihi yaklaşımı sunmakla kalmamış aynı zamanda Türkiye'de mimarlığın düşünsel çerçevesini genişleten özgün bir bakış kazandırmıştır. Bu tez, Özer'in mimarlık kuramı, eğitim yaklaşımı, yayıncılık etkinlikleri ve kültürel eleştirileri aracılığıyla Türk mimarlığına bıraktığı entelektüel mirası yeniden değerlendirerek, bu mirasın günümüz mimarlık ortamındaki sürekliliğini tartışmayı amaçlamaktadır.
On Yedinci Yüzyıl Avrupa Seyahatnamelerinde İzmir: Oryantalizmden Önce Doğu'yu Anlatmak
(2024) Yüksel, Çağla Caner; Özmen, Ceren Katipoğlu
On yedinci yüzyıldan itibaren Avrupa'nın en yakınındaki “öteki” olan Osmanlı İmparatorluğu'na duyduğu merak ve bu ülkeyle gelişen ilişkileri, Avrupalı elçileri, temsilcileri, tüccarları ve gezginleri bu toprakları ziyaret etmeye teşvik etti. Doğu'ya yapılan yolculuklar ve bu yolculuklara dair anlatıların yayınlanması, Doğu'ya dair bir bilgi birikimi ve temsillerin temellerini attı. Akdeniz'de gelişen bir ticaret merkezi olarak İzmir, Avrupalı seyyahların Doğu'ya yaptıkları yolculuklarda güzergahlarına dahil ettikleri bir yer haline geldi. Seyahatnamelerde İzmir'in kentsel yaşamı, günlük rutini, demografisi ve sosyal yapısının yanı sıra fiziksel çevresi, coğrafi özellikleri ve mimari manzarası da betimlenmiştir. Bu çalışma, on yedinci yüzyıla ait bu anlatıları, özellikle de İngiliz ve Fransız seyyahların anlatılarını, ortak yönlerinin yanı sıra bireysel ve özgün bakış açıları açısından ortaya koymayı amaçlamaktadır. Buna ek olarak, çalışmada, on yedinci yüzyıldaki Doğu'ya bakışın - İzmir'in bu seyahatnamelerdeki metinsel ve görsel temsillerinin kanıtladığı üzere - on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıl Oryantalizminin bir başlangıcı olarak görülüp görülemeyeceği sorgulanmaktadır.
Tokat'ta Yapılı Çevrenin Cumhuriyet Dönemi'ndeki Dönüşümü
(2025) Güzel, Beyza Çelik; Özmen, Ceren Katipoğlu
Tokat ili, tarih boyunca birçok uygarlığa ev sahipliği yapmış çok katmanlı kültürel ve mimari yapısıyla sentez bir kent özelliği taşımaktadır. Kent, Cumhuriyet Dönemi'nde yaşanan toplumsal, kültürel ve siyasal dönüşümlerle birlikte mimari alanda da önemli değişim süreci geçirmiştir. Tezin amacı, Tokat ilinin Cumhuriyet Dönemi'ndeki mimari dokusunu inceleyerek kentin geçirdiği değişim ve dönüşümü ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda Tokat'ın Selçuklu öncesi, Selçuklu, Osmanlı ve 19. yüzyıl dönemlerine ait mimari dokusu arka planda ele alınmış; ardından Cumhuriyet Dönemi'nde inşa edilen yapılar üzerinden kentin değişim ve dönüşümü analiz edilmiştir. Tezde, kentin siluetindeki değişim haritalar ve görsellerle desteklenmiştir. Belediye arşiv araştırmaları ve ilgili çalışmalar da tezin şekillenmesinde önemli bir yere sahiptir. Özellikle Tokat ilinde Cumhuriyet Dönemi'nde inşa edilen kamu yapıları kentin silüetindeki değişimi yansıtan temel unsur olarak değerlendirilmiştir. Bu durum Cumhuriyet Dönemi'nin modernleşme anlayışı ile yeni bir mimari kimliğin oluştuğunu ortaya çıkarmıştır. Sonuç olarak, kentin Cumhuriyet Dönemi özelinde mimari dokusunun analizi, Tokat'ın geçmişten günümüze taşıdığı çok katmanlı yapının ve mimarlık tarihi içerisindeki yerinin anlaşılmasına katkı sağlamaktadır.