Türk Hukuku Uyarınca Yabancılık Unsuru Taşıyan Birlikte Var Olma Sözleşmesinden Doğan Borç İlişkilerine Uygulanacak Hukukun Tayini

Abstract

In general, the fact that trademarks containing the same or similar signs or names can exist in the same market is primarily among the reasons for rejection in trademark registration. However, the safe way for two competing trademarks to continue their commercial life in the same market is for them to conclude a coexistence agreement. A coexistence agreement is a contract in which the rights of two trademarks owners on the same or similar trademarks are mutually determined and recognized, and in which they can exist together in a certain market or markets. The parties can peacefully coexist in different markets by agreeing on geographical limitations for certain goods and services, without violating each other’s area. For example, a fabric brand registered in Turkey and a bag brand registered in France with the same name conclude this contract with each other. In this example, the foreign element is the registration of the trademarks in different countries. In our study, it is aimed to determine the law to be applied in case the disputes arising from the coexistence agreement containing the foreign element are brought before the competent international Turkish court.Genel olarak aynı veya benzer işaretleri veya isimleri içeren markaların aynı piyasada var olabilmesi öncelikle marka tescilinde ret sebepleri arasında yer almaktadır. Ancak aynı piyasada rakip iki markanın ticarî hayatına devam edebilmesi için en güvenli yol, birlikte var olma sözleşmesini akdetmeleridir. Birlikte var olma sözleşmesi, iki marka sahibinin aynı veya benzer markalar üzerindeki haklarının karşılıklı olarak belirlendiği ve tanındığı, belirli pazarda veya pazarlarda birlikte var olabilecekleri bir sözleşmedir. Taraflar belirli mal ve hizmetler ile coğrafî alanda sınırlama kararlaştırarak, birbirlerinin alanını ihlâl etmeden barışçıl bir şekilde farklı piyasalarda birlikte var olabilirler. Örneğin Türkiye’de tescil altına alınan bir kumaş markası ile Fransa’da tescil altına alınan ve aynı ismi taşıyan çanta markasının birbirleriyle bu sözleşmeyi akdetmeleridir. Bu örnekte yabancılık unsuru, markaların farklı ülkelerde tescil edilmesidir. Çalışmamızda yabancılık unsuru taşıyan birlikte var olma sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların milletlerarası yetkili Türk mahkemesinin önüne gelmesi durumunda uygulanacak hukukun tayin edilmesi amaçlanmaktadır.