İcra hukukunda mahcuz mallar yönünden satış isteme süreleri ve satış talebi

Abstract

İcra takibine konu edilmiş bir borcun cebri icra yoluyla tahsil edilebilmesi için ödeme/icra emri, muhtıra, haciz, muhafaza gibi takip işlemleri borçluyu, takibe konu borcun ifasına zorlamada yetersiz kalabilir. İcra hukuku sistemimizde alacaklının ayni suretle tatmin olması ve borçlunun mal varlığı üzerinde satış yapılmaksızın ayni bir hak iktisap edilmesi prensibi kabul edilmemiştir. Cebri icra vasıtasıyla alacaklıya tanınan hak, haczedilmiş bir malın satışı suretiyle elde edilecek paradan alacağını tahsil etmekle sınırlıdır. Alacaklının mülkiyet hakkında meydana gelen eksilme, borçlunun mal varlığının paraya çevrilmesi suretiyle giderilmektedir. İcra takibi kapsamında satış aşamasına geçilmesi ve satışın icrası için, takibin taraflarının talebiyle birlikte sarfı gereken masrafların da depo edilmesi zorunludur. Bu bağlamda icra hukukunda satış talebi ile satış isteme süreleri arasında interaktif bir ilişki bulunmaktadır. Nitekim usulüne uygun bir satış talebi yapıldığının kabulü için talep ve masraf koşullarının noksansız şekilde mevcudiyeti aranacaktır. Bir diğer ifadeyle satış iradesini havi bir talep olmaksızın salt masraf avansı depo edilmesi veyahut masraftan yoksun şekilde satış talebinin sunulması, satış talebini geçersiz kılacağı gibi yasal satış isteme süresi geçtikten sonra haczin de kalkmasına sebebiyet verecektir. Bu kapsamda kesinleşmiş bir takip dosyasında haciz aşaması kat edildikten sonra mahcuz malların paraya çevrilmesi için yasal satış isteme süresi içerisinde satış talep edilmesi gerekmektedir. İcra hukukunda mevcut bir haczin, sınırsız ve süresiz olarak sonuç doğurması kabul edilmemiştir. 7343 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerle satış talebi ve satış isteme sürelerinin ihdas edildiği İİK 106. ve 110.maddelerinde kapsamlı yenilikler getirilmiştir. Çalışmamızda icra hukuku sürecinin etkinliğini ve işlevselliğini artırma amacına hizmet eden bu yenilikler bağlamında, satış talebi ve satış isteme süreleri ele alınacaktır. Yine çalışmamızda, 7343 sayılı Kanunla getirilen yenilikler ve yapılan değişikliklerin cebri icra prosedürüne yansımaları ile satış isteme sürelerini etkileyen haller kategorik şekilde irdelenecektir.

In order to collect a debt subject to enforcement proceedings through compulsory execution, enforcement procedures such as payment/enforcement orders, notices, seizures, and preservation may be insufficient to compel the debtor to fulfill the obligation. Our enforcement law system does not accept the principle of satisfying the creditor in kind or acquiring a real right over the debtor's assets without a sale. The right granted to a creditor through compulsory execution is limited to collecting their debt from the proceeds of the sale of the seized property. Any decrease in the creditor's ownership rights is remedied by converting the debtor's assets into cash. For the sale to proceed and for the execution of the sale within the scope of enforcement proceedings, it is mandatory, at the request of the parties to the proceedings, to deposit the necessary expenses. In this context, there is an interactive relationship between the request for sale and the time limits for requesting a sale in enforcement law. Indeed, for a request for sale to be considered a valid one, the conditions for requesting a sale and the required expenses must be fully met. In other words, merely depositing an advance payment for expenses without a request expressing an intention to sell, or submitting a request for sale without specifying expenses, will invalidate the request for sale and, after the legal time limit for requesting a sale has expired, will also lead to the lifting of the attachment. In this context, after the seizure phase is completed in a finalized enforcement file, a request for sale must be made within the legal time limit for converting the seized goods into cash. In enforcement law, it is not accepted that an existing seizure has unlimited and indefinite effect. With the amendments made by Law No. 7343, comprehensive innovations have been introduced in Articles 106 and 110 of the Enforcement and Bankruptcy Law, which establish the time limits for requesting a sale. In this study, within the context of these innovations aimed at increasing the effectiveness and functionality of the enforcement law process, the request for sale and the time limits for requesting a sale will be examined. Furthermore, our study will categorically analyze the implications of the innovations and changes introduced by Law No. 7343 on the compulsory enforcement procedure, as well as the circumstances affecting the time limits for requesting a sale.